الفيا / دل مشغولی های احمد ياری

اثاث کشی

2011-03-07T16:41:00.003+03:30

amdyari.blogfa.com

شعر سمج

2010-07-03T13:09:00.002+04:30

اصرار نکن!
تورا نمي نويسم
وقت من زياد نيست
و يک عاشقانه براي اين سنجاقک باوقار و
يک دوبيتي براي دوچرخه ي کهنه ي پدرم
هنوز در نوبتند

مشکل بزرگ من

2010-06-30T11:28:00.007+04:30

مشکل بزرگ من این است که بلد نیستم همزمان هم یک جوری باشم هم یک جوری دیگر. یعنی اینکه هم یک جور خاصی باشم و هم جوری که خلاف آن جور خاص باشد. باز هم نشد.

منظورم این است که اگر حالم خوب است نمی توانم مثل آدم هایی که حالشان بد است حرف بزنم و کاربکنم، و برعکس. این برعکسش خیلی مهم است. چون بیشتر مبتلا به برعکسش هستم. یعنی وقتی حالم خوب نیست نمی توانم نشان بدهم که همه چیز چقدر خوب است.

وقتی با زنم قهر کرده ام انگار با مشتری و همکار و آدم های توی مترو و پیشنماز مسجد و در و دیوار خانه و کفش های خودم هم قهرکرده ام.اینجور وقتها حتی دل و دماغ کنار زدن پرده اتاق کارم را هم ندارم. درخت های سر خیابان مفتح را هم که روزی دوبار موقع سرکار آمدن و از سرکار برگشتن همدیگر را می بینیم تحویل نمی گیرم.

نه. از من ساخته نیست. نمی توانم تظاهر کنم همه چیز مرتب است. خوب یا بد این هم یکی از توانایی هایی است که ندارم.

حالا با امروز سه روز است که با کائنات دعوا دارم.تا کی؟ بستگی به زنم دارد.

پوستر برای 13رجب، ميلاد علي (ع)

2010-06-24T08:36:00.003+04:30

پوستر براي زکرياي رازي

2010-06-23T12:48:00.001+04:30

جلد کتاب پنجره های همیشه باز

2010-06-22T09:44:00.003+04:30

کارت دعوت انجمن شعر اهواز

2010-06-22T09:27:00.003+04:30

پوستر شهید چمران

2010-06-21T09:38:00.000+04:30

مولوي

2010-06-19T15:54:00.001+04:30

درباره راز (3)

2010-06-17T10:18:00.007+04:30

بررسي مدعيات قانون جذب
با توجه به ابعاد مدعيات اين نظريه براي بررسي جامع آن بايد از دو منظر روانشناسي و فلسفه به آن نگاه کرد که من در هيچ کدام از اين رشته ها نه تخصصي دارم و نه ادعايي. من در اين نوشته صرفا مي کوشم موضع خودم را به عنوان يک انسان عاقل ديندار با اين کتاب(از اينجا به بعد بررسي خود رامحدود به کتاب راز خواهم کرد و از آنجا که فيلم را بطور کامل نديده ام در باره فيلم چيزي نخواهم گفت) روشن کنم.
هسته مرکزي مدعيات راز قانون جذب است که کتابهاي زيادي در باره آن نوشته شده و بسياري از آنها به فارسي هم ترجمه شده اند. مشهورترين اين کتابها کتاب قانون جذب نوشته مايکل لوسير است. نويسندگان اين کتابها مدعيند که براي کامروايي در اين دنيا بايد قوانين آن را شناخت و باز مدعي اند که آنها اين قوانين را شناخته اند و مي خواهند اين قوانين را با مخاطبان درميان بگذارند.ولي در سرتاسر کتاب به جاي قوانين فقط سخن از يک قانون مي رود که همان راز کائنات است و آن هم قانون جذب است. مي توان اينگونه برداشت کرد که از ميان قوانين حاکم بر هستي اين يکي از همه مهم تر است. يا اينکه همه قوانين در قانون جذب خلاصه شده اند.
اين مدعا خود پرسش هاي زيادي را برمي انگيزد که در کتاب پاسخ داده نمي شوند. مثل اينکه قوانين حاکم بر هستي را از چه راه يا راه هايي مي توان فهميد؟ اين قوانين در حيطه چه علم يا علومي مي گنجند؟ مرشدان راز چگونه به اين قوانين دست يافته اند؟ و...
اما ببينيم يگانه قانون حاکم بر هستي بنا بر ادعاي افشاکنندگان راز (اصطلاحي که در کتاب براي افراد مصاحبه شونده به کار مي رود) چيست؟
قانون جذب مي گويد مشابه ها يکديگر را جذب مي کنند (راز،ص46)
براي اين قانون هم مي توان مثال هاي تاييدکننده يافت و هم مثال هاي نقض کننده.
مثلا اين را همه مي دانيم که انسانها در روابط اجتماعي معمولا افرادي را که با آنها وجوه شباهت بيش تري داشته باشند به سوي خود جذب مي کنند که البته استثناهايي هم دارد. مثلا در ازدواج افراد معمولا به دنبال فرد مکمل خود مي گردند نه مشابه خود. اما در مورد اجزاء ديگر عالم غير از انسانها چنين چيزي هرگز ديده نشده است. يعني مثلا يک درخت چنار درخت چنار ديگر را هرگز جذب(با هر معنايي که از جذب مراد کنيم)نمي کند و در مورد ذرات دقيقا خلاف اين اتفاق مي افتد يعني مشابه ها يکديگر را دفع مي کنند نه جذب.
کتاب در ادامه براي شيرفهم کردن قانون جذب براي مخاطب چند مثال آورده که قابل تامل است:
"تا کنون به موضوعي که از آن شادمان نبوده ايد فکرکرده ايد؟احساس نکرده ايد هرچه به آن بيشتر فکرکنيد، در نظرتان ناخوشايندتر مي شود؟ علتش اين است که وقتي روي فکري متمرکز مي شويد، قانون جذب انديشه هاي شبيه افکار شما رابه ذهنتان راه مي دهد."ص30
"شايد تجربه کرده باشيد که به موسيقي اي گوش مي دهيد و بعدهرچه مي کنيد، نمي توانيد کلمات و آن آهنگ را از ذهن خود بيرون کنيد... اينگونه قانون جذب به حرکت درآمد و انديشه بيشتري درباره آن آهنگ را دوباره و چندباره ايجادکرد."ص30
دانسته ها و تجربه هاي من نشان مي دهد که قانون جذب تا اين جاي قضيه يعني در حيطه احوالات دروني و رواني فرد کاملا درست و با واقعيت سازگار است.
اما ادعاي اصلي کتاب فراتر از اين حرفهاست.مدعاي اصلي افشاکنندگان راز تبديل افکار به اجسام يعني به دست آوردن پول، خانه، ماشين و... با فکر کردن به اين موضوعات است. يعني تعميم اين قانون به جهان خارج.
"اگر آن را در ذهن خود ببينيد، آن را در دستان خود خواهيدداشت." ص31
"انديشه ها مغناطيس هستند و بسامد دارند.وقتي فکرمي کنيد، انديشه شما به عالم هستي فرستاده مي شود و مانند آهن ربا هرچيزي را که بسامد مشابهي داشته باشد جلب و جذب مي کند."ص33
"قانون جذب به اين کاري ندارد که شما چيزي را خوب يا بد تلقي مي کنيد. به اين هم کاري ندارد که آن را دوست داريد يا نه. باانديشه شما در رابطه است. با اين حساب اگر به انبوه بدهکاري هاي خود فکرمي کنيدو احساس بدي درباره آن داريد، اين علامتي است که به عالم هستي مي دهيد" ص35
"قانون جذب مطيع است. وقتي به چيزهايي که مي خواهيد فکرمي کنيد و بعد با تمام وجود روي آنها دقيق مي شويد، قانون جذب آنچه را مي خواهيد در اختيارتان قرارمي دهد." ص36
اگر بخواهيم محتويات کتاب را خلاصه کنيم به سه گزاره مي رسيم: 1-قانون شبيه شبيه را جذب مي کند، 2-شعورمندي هستي و 3-توصيه به تفکر مثبت. در واقع همه کتاب تکرار و ادغام اين سه گزاره است با اين ترجيع بند که با قدرت فکر مي شود در واقعيت ها تصرف کرد.
مي توان مواردي را درصدق اين قانون گردآورد.مثل بسياري از بيماري ها که با فکر کردن به بيماري ايجاد يا تقويت شده اند. اما يک قانون، زماني قانون است که هميشه و همه جا صدق کند نه فقط در بعضي موارد. قطعا فرد معلولي که يک پا ندارد نمي تواند صرفا با قدرت فکر يک پا براي خودش ايجاد کند، و بسياري از اين دست.
و اين قانون بودن قانون جذب را مخدوش مي کند. در حالي که بارها در طول کتاب به همه زماني و همه جايي بودن اين قانون تاکيد مي شود:
"قانون جذب هميشه در کار است، چه آن را باورکنيد و بفهميدو چه نه." ص38
"مانند ساير قوانين اين هم قانوني بي کم و کاست است" ص40"چيزي نيست که مشول قانون جذب نشود." ص41
"همه موجودات زنده در اين سياره خاکي بر اساس قانون جذب کارمي کنند." ص42
"قانون جذب يکي از قوانين طبيعت است. درست مانند قانون جاذبه، بي طرف و غيرشخصي است. دقيق و بي کم و کاست است." ص47

پي نوشت:
هفته نامه پگاه حوزه در شماره 266خود (آبان88) مقاله جامعي در اين باره از حميدرضا مظاهري سيف منتشرکرده که اگر زودتر به اين مقاله برمي خوردم مشقت نوشتن اين متن طولاني(طولاني براي آدم تنبلي مثل من) را بر خود هموار نمي کردم. در ميانه نوشتن، اين مقاله را ديدم و از اينکه يک نفر زيباتر و متقن تر و جامع تر از من به اين موضوع پرداخته خوشحال و از ادامه دادن مطلب خلاص شدم. بسياري از نکاتي که به صورت نامنظم توي ذهنم رژه مي رفتند و داشتم خودم را مي کشتم که چطور تدوينشان کنم و بسياري مطالب ديگر که به ذهن من نرسيده بود در اين مقاله هست. اينجا را بخوانيد.

درباره راز (2)

2010-06-16T16:47:00.004+04:30

راز جذابيت و همه گيري راز
به دست آوردن گنج بي رنج يا يک شبه ره صد ساله پيمودن و از هيچ به همه چيز رسيدن، آرزويي است که انگار هيچ وقت از سر انسان دست برنخواهد داشت. و البته چيز جديد و نوظهوري هم نيست. عمرهايي که بر سر دست يافتن به دانش کيميا و تبديل فلزات بي ارزش به طلا در قرون طولاني به هدر رفته گواه اين مدعاست. درسالهاي اخير هم ديوار خيابان ها و صفحات مجلات و محيط مجازي وب و حتي گپ و گفت هاي مهماني ها و جمع هاي خانوادگي و دوستانه بازار مکاره اي است از انواع و اقسام روش هايي که ادعا مي کنند ميتوان با اين روش ها در مدت کوتاهي صاحب همه چيز شد. از گلدکوئست گرفته تا فارکس و سايت هاي با کليک کردن تبليغات ميليونر شويد و ... هزار کوفت و زهر مار ديگر. و از جمله قانون جذب که به شما وعده مي دهد با عمل کردن به اين دستورات هرچيزي را که بخواهيد مي توانيد به دست اوريد. والبته منظور از هرچيزي به گواهي مثال ها و مصاديقي که بارها در فيلم تکرار بر آنها تاکيد و تکرار مي شود عبارت است از پول، شغل خوب، ماشين مدل بالا، خانه، ويلا وقبولي در دانشگاه.
خوانندگان و بينندگان راز مي خواهند چاره اي براي حل مشکلات زندگي خود پيداکنند و به آرزوها و خواسته هاي خود از زندگي برسند.
اين يعني بساط پهن کردن برروي حرص، طمع و خيال خام اکثريتي از مردم که براي رسيدن به آرزوهاي دنيوي شان هميشه به دنبال سريعترين و راحت ترين راه مي گردند.
اين راز جذابيت و همه گيري قانون جذب و هر قانون و نظريه و فرضيه و ... ديگري است که چنين وعده هاي بدهد.

درباره راز (1)

2010-05-29T17:01:00.006+04:30

راز (The Secret) از آخرين محصولات جريان روان شناسي مثبت نگر (مثبت فکرکن همه چيز درست ميشه و نيمه پر ليوان و از اين حرف ها) است که در قالب يک فيلم مستند 90دقيقه اي روايت‌ گونه و به صورت مصاحبه در مورد قانون جذب (Law of Attraction) که در سال ۲۰۰۶ و به کارگرداني درو هريوت (Drew Heriot) در استراليا و براساس کتاب راز نوشته ي خانم راندا برن (Rhonda Byrne) ساخته شده و الآن کمتر کتابفروشي و مرکزفرهنگي و حتي سوپر مارکتي هست که اين محصول را نتوان در آن پيداکرد.

حتي تا چند وقت پيش ايستگاه متروي که از آن سر کارمي روم (مترو بهشتي) يک غرفه در اختيار يک مشت دختر و پسر ژيگول گذاشته بود که پايين پله برقي با رفتارهاي عجيب و غريب جلو مردم را مي گرفتند و براي فروش اين محصول تبليغ مي کردند و مشتري ها را کنار غرفه هدايت مي کردند. توي غرفه شان هم جز کتاب و فيلم راز چيز ديگري نبود. يک مانيتور بزرگ هم گذاشته بودند که دقايقي از فيلم را با صداي بلند توي ايستگاه پخش مي کرد.

گويا فيلم از تلويزيون ايران هم پخش شد. من البته خود فيلم را از تلويزيون نديده ام ولي چندي پيش تيزر تبليغاتي يکي از بانکها را لابلاي تبليغات تلويزيون ديدم که عينا جملاتي از متن فيلم راز را برداشته و با تدويني مشابه خود فيلم مردم را تشويق ميکرد که توي قرعه کشي آن بانک که اسمش يادم نيست شرکت کنند.

حالا همه اينها هيچ، زنم هم هفته قبل رفته براي تولد پدرش کتاب راز را خريده.

حالا همه اينها باز هم هيچ، علي دايي هم گفته همه موفقيت هايم را مديون فيلم راز هستم. حالا اينکه اين فيلم چند وقت است که درآمده و موفقيت و شهرت علي دايي مربوط به چه زماني مي شود و در اين چند وقت اخير علي دايي چه موفقيت هاي خيره کننده اي داشته بماند.

همه اينها شد انگيزه که بنشينم در باره اين پديده که دارد همه گير مي شود (يا شايد هم شده) و از سرو روي زندگي ما بالا مي رود در حد بضاعت و عقل ناقص خودم چيزي بنويسم.

"افکار تبديل مي شوند به اجسام."اين جمله، چکيده و لب لباب تمام آن چيزي است که در فيلم و کتاب راز گفته مي شود. که اولش آدم را ياد جادوگري و علوم غريبه و ساي بابا و اينطور چيزها مي اندازد.

تبديل افکار به اجسام در سه گام اتفاق مي افتد:

1-- درخواست از کائنات

2- پاسخ کائنات به بشر

3- دريافت جسم توسط بشر

اما توضيح بيش ترش مي شود اينکه با تصور هرچيز و تقويت احساس مثبت به هرچيزي مي توان آن را به دست آورد (به جاي به دست آوردن، از کلمه جذب کردن استفاده مي کنند) و حتي اگر آن چيز در عالم واقع وجودنداشته باشد با اين روش مي توان آن را خلق کرد.

هر چيز را در ذهنت مجسم کني، آن را در دست‌هايت خواهي داشت.(راز،ص22)

تو همه چيز را به طرف خودت جذب مي‌کني. مردم، شغل، شرايط زندگي، وضع سلامتي، ثروت، قرض، شادي، ماشيني که سوار مي‌شوي و اجتماعي که در آن زندگي مي‌کني. مثل آهن‌ربا همه اينها را به طرف خودت جذب مي‌کني. به هر چه فکر کني همان اتفاق مي‌افتد. کل زندگي تو تجلي افکاري است که در ذهنت جريان دارند. (راز،ص32)

در پست بعد به راز جذابيت راز و پذيرش آن از سوي مردم خواهم پرداخت و سپس خواهم کوشيد پرسش هاي بي پاسخ و نقاط ابهام اين تئوري را در حد بضاعت خودم بررسي کنم.

خود مومن بيني حاد

2010-05-26T11:55:00.003+04:30

مجید (بهروز وثوقی) : آخ که چقدر دشمن داری خدا ، دوستتاتم که ماییم ، یه مشت عاجز علیل ناقص عقل که در حقشون دشمنی کردی(فیلم سوته دلان علی حاتمی)

سفر غريب

2010-05-25T09:11:00.005+04:30

يا ارحم الراحمين

2010-03-19T15:48:00.000+03:30

22بهمن و اتوبوس‌سواري و سانديس‌خوري

2010-02-13T14:53:00.001+03:30

كساني كه اهل سرك كشيدن در اينترنت و تماشاي ماهواره هستند لابد مي دانند ديروز در ايران چه خبر بوده است. اما براي كساني كه مشغله بيشتري دارند و اهل اين جور وقت كشي ها نيستند مجموعه خبرها و گزارش ها و ميزگردهاي بالاترين و بي بي سي فارسي و صداي آمريكا را خلاصه مي كنم:
ديروز حكومت احمدي ن‍ژاد ميليونها نفر را با اتوبوس به خيابانهاي تهران آورد تا بهشان سانديس بدهد. سبزهاي خداجوي و شجاع و غيور هم قرار بود با استراتژي اسب تروا و با حفظ هويت حماسه اي ديگر بيافرينند و نظام را ساقط كنند. حالا چرا نيافريدند و نكردند به من مربوط نيست.
دراين راستا اينجانب به نوبه خودم لازم مي دانم دو تا تشكر و قدرداني اساسي از دو تا صنف محترم و شريف داشته باشم:
اول- بايد از دست‌اندكاران ناوگان اتوبوسراني محترم كشور تشكر كنم و در كمال حيرت و تعجب اين همه برنامه ريزي و سرعت عمل را تبريك بگويم.
فكرش را بكنيد چند ميليون نفر آدم را در يك صبح تا ظهر با اتوبوس از شهرستان هاي كشور به تهران بياورند و بعد در حالي كه اين آدم ها دارند توي خيابانهاي تهران شعار مي دهند آنها را به اصفهان ببرند و بعد به مشهد و بعد به اهواز و تبريز و بقيه شهرهاي كشور. همه اش هم با اتوبوس. و جالب اين كه اين نقل و انتقال ها به نحوي صورت بگيرد كه اين آدمها به طور همزمان توي همه اين شهرها حضور داشته باشند.
اين واقعا نقطه عطفي در صنعت حمل و نقل كشور و برگ زرين ديگري و از اين حرفها بود و جادارد در فهرست مجموعه افتخارات ملي و بلكه در فهرست ركوردهاي گينس هم ثبت شود.( اگر هم جانداشت يك چند برگي اضافه كنند. جاي دوري كه نمي رود.)
نمي دانم چرا كسي توي خبرها اشاره اي به اين تحول مهم در صنعت اتوبوس‌راني كشور اشاره‌اي نمي كند. باور كنيد كم از افتخارات هسته‌اي ندارد.
دوم – بايد تشكر خودم را از كارخانجات توليدكننده سانديس ابرازكنم كه در اين برهوت انصاف و مروت علي رغم اينكه علاقه زايد الوصف ملت هميشه‌درصحنه ايران و اين همه تقاضاي متراكم براي مصرف سانديس را مي بيينند قيمت اين كالاي استراتژيك را حتي يك ريال بالانبرده اند.
فكرش را بكنيد چند ميليون نفر آدم از خواب و استراحت و تفريح روز تعطيلشان مي زنند، براي بليط مترو و اتوبوس هم هزينه مي كنند (ديروز برعكس سالهاي قبل اتوبوس و مترو رايگان نبود) مي آيند توي خيابانها كلي انرژي هم مصرف مي كنند و حنجره شان را جرمي‌دهند و شعار مي دهند براي يك سانديس. اين همه تقاضا و عشق و علاقه براي مصرف هيچ كالايي در طول تاريخ مشاهده نشده است.
از جاهاي ديگر خبر ندارم ولي سوپري هاي حوالي ما هنوز كه هنوز است سانديس را بين 120 تا 150 تومان و 10تايش را 1000تومان مي فروشند.
واقعا جاي تقدير و تشكر ندارد؟

تایپوگرافي، نسبيت و منتظري

2010-01-10T14:12:00.004+03:30

مدتي اين مثنوي تاخيرشد
دلايل اين تاخير که مهم ترينش بازگشت تنبلي بي حد وحساب و بي حوصلگي زايدالوصف اينجانب بود بماند براي بعد.
1
ديروز در يکي از مراکز فني و حرفه اي به دلتان نيفتد سخنراني کردم مثلا.
با موضوع تايپوگرافي و معضل کار با حروف فارسي.
قصد دارمتن تنقيح شده اش را اينجا منتشرکنم. البته اگر تنبلي اجازه بدهد.
2
طبق قانون نسبيت اينشتين اگر دستهايت را براي يک دقيقه بر روي بخاري بگذاري، اين يک دقيقه براي تو مانند يک ساعت ميگذرد و اگر با يک دختر خوشگل يک ساعت همنشين باشي، اين يک ساعت براي تو به سرعت يک دقيقه ميگذرد.
من اين روزها سر کار که هستم تا ساعت را نگاه مي کنم ميبينم يکساعتم به سرعت يک دقيقه گذشته اما کسي را دور و برم نمي بينم.
فکر مي کنيد مشکل از کجاست؟
چشم بصيرت ندارم؟
ساعتم خراب است؟
يا قانون نسبيت يک جايش ايراد دارد؟
3
نمي توانم در باره منتظري چيزي ننويسم.
بنده خدا اگر مي دانست با مردنش اينقدر طرفدار پيدا مي کند و مي شود مجاهد نستوه و اسطوره دفاع از حقوق بشر و آزادگي و چه و چه زودتر از اينها مي مرد.
حرفها و نوشته هاي ابراهيم نبوي و نوشابه اميري و ديگران را که در باره مرحوم منتظري که مي خوانم مو به بدنم راست مي شود.
چطور مي شود تا اين حد وقيح اتفاقاتي را که آنقدر به ما نزديکند که هنوز جنبه تاريخي هم پيدا نکرده اند تحريف کرد و به خورد خلايق داد؟
آن هم در عصر وفور اطلاعات و سلطنت رسانه؟
پس چطور مي شود به کتاب هاي تاريخ عهد بوق اعتماد کرد؟

پايتخت پنجره ها

2009-11-26T11:50:00.003+03:30

وقتي سفارش اين کار به من داده شد تنها چيزي که برايم مسلم بود اين بود که کليشه هاي کفتر و چفيه و پوتين و... در کارم وجودنخواهدداشت.

دنبال يک نگاه رئال بودم. يک جور کار ضدجنگ ولي واقع بينانه. يعني هم واقعيت برهنه جنگ که ويراني و نابودي زندگي و انسانهاست درکارم ديده شود و هم زيبايي دفاع شرافتمندانه از خانه و کاشانه و هم تفاوتي که در جنگ ما با جنگ هاي متعارف دنيا بود يعني يک اشاره نه چندان تابلو و ظريف به ابعاد معنوي اين جنگ.
يعني نشان دادن نيمه پر و خالي ليوان باهم. ضمن اين که دوست داشتم عنوان زيبايي که براي جشنواره برگزيده بودند توي کارم فقط در حد يک تايپ نباشد و اگر کار راه داد يک اشاره تصويري ظريفي هم به عنوان (پايتخت پنجره ها) داشته باشم. کارسختي بود.
ولي بعد از سه شب کلنجار رفتن با ايده ها و تصويرهاي ذهني مختلف پيداکردم.
يک حفره ناشي از انفجار بر روي ديوار ويرانه اي بجامانده از جنگ که حکم پنجره را حالا پيداکرده و از درون آن آسمان آبي روشن و زيبايي ديده مي شود.
بعد از کلي دنبال عکس گشتن و چندمورد عکاسي از خرابه ها و ساختمان هاي نيمه کاره دور و بر بالاخره يک عکس خوب از روي وب پيداکردم که البته يک حفره بيشتر نبود.
در اتودهاي اوليه خودم هم يک حفره وجود داشت. بعد ديدم اگر چهارتا حفره کنار هم باشند هم تداعي پنجره را بيشتر مي کنند که معمولا توي نقاشي هايمان اين طور مي کشيم و هم مي تواند به چهار بخش بودن جشنواره اشاره کند (شعر و داستان و نمايش و عکس) و يعني هرکدام از اين چهار ژانر روزنه اي شده اند براي ديدن آسمان.
کلي با عکس اوليه وررفتم . چند جاي اصابت گلوله هم از عکس هايي ديگر به آن اضافه کردم و شد بکراند کاري که مي بينيد.
نوشتار کار راهم به تقليد از ديوارنوشته هاي با کليشه که دهه شصت خيلي رايج بود کارکردم. چون نوشته بايد روي ديوار مي آمد و من هم علاقه زيادي به فرم گرافيکي اين ديوارنوشته ها دارم و ديدم حالا وقتش است. ضمن اينکه فضاي نوستالوژيک دهه شصت و دوران جنگ را هم تداعي ميکرد. از چند ديوارنوشته عکاسي کردم و باقي کار با فتوشاپ.

سازه و مکانيک ، ساز و گرافيک

2009-11-19T14:38:00.006+03:30

afامروز با يکي آشنا شدم
که مهندس سازه است
و ساز مي زند

مثل من که مکانيک خوانده ام
و کارم گرافيک است

نکند ما کلمات شعري هستيم
که کسي دارد مي نويسد؟

دوسالانه گرافيک جهان اسلام، رویاي انترناسیونالیسم دیني یا سیاسي کاري در هنر؟

2009-11-19T11:27:00.004+03:30

سومين دوسالانه گرافيک جهان اسلام تا دوم آذر در فرهنگستان هنر برپاست. سوت و کورتر و ملال آورتر از دو دوره قبل.

اولين چيزي که در بازديد از کارها به چشم مي آيد تعداد زياد کارهاي تکراري است. تکراري نه به اين معنا که ايده اي يا تکنيکي تکرارشده باشد که البته اين هم هست ولي منظورم نمايش آثاري است که مثلا پيش از اين در سوگواره پوسترهاي عاشورايي ديده شده، در نمايشگاه اسماء الحسني هم ديده شده و الخ.
به نظرم بايد برگزارککنندگان دوسالانه ها و نمايشگاه ها فکري براي اين قضيه بکنند.
از اين گذشته با اين پسوند جهان اسلامش من هنوز نتوانسته ام کناربيايم.
دوسالانه جهان اسلام اصلا يعني چه؟ يعني بايد آثار حول و حوش مسائل جهان اسلام خلق شده باشند؟ آثاري که من ديدم به هيچ وجه چنين چيزي را تداعي نمي کرد. پراکندگي موضوعات مثل هر نمايشگاه با موضوع آزاد ديگري بود و اصلا در فراخوانش هم محدوديتي براي موضوع منظورنشده بود.
شايد يعني اينکه فقط طراحان گرافيک مسلمان حق شرکت دارند. که آن وقت معلوم نيست ملاک مسلمان بودن طراح چيست؟ آيا بايد هر طراح گرافيکي هنگام ارسال آثارش در حضور هيات انتخاب آثار، شهادتين را بگويد؟ يا کتبا امضاکند که به يگانگي خدا و پيامبري محمد و... اعتقاد دارد؟ يا همين که اسم اسلامي (اسم اسلامي يعني چه؟) داشته باشد حکم بر مسلماني اش مي توان داد؟ يا منظور اين است که فقط اتباع کشورهاي اسلامي حق شرکت کردن دارند؟ که کشورهاي اسلامي يعني چه؟ کشورهايي که نيم بيشتر جمعيتشان مسلمان است؟ کشورهايي که دين رسمي در قانون اساسي شان اسلام ذکرشده؟ و اصلا که چي؟ به فرض که ملاک هاي مشخصي هم پيداکرديم يا برگزارکنندگان نشستند و برسر يکي از اين ملاک ها با هم به توافق رسيدند که نرسيده اند. قرار است چه اتفاق بيفتد؟ عده اي از کشورهاي مختلف دنيا به صرف اينکه در کشوري که عادات ديني نسبتا مشابهي دارند يا دين رسمي کشورشان يکي است يا از پدرومادري مسلمان زاده شده اند کارهايشان کنار هم نمايش داده شود که چي؟
که آن وقت پوستر آن گرافيست فرانسوي و چيني و کانادايي اين وسط چه مي کند؟ نه در کارهايشان موضوع، اسلامي بود(فعلا کار نداريم که اصلا موضوع اسلامي و غيراسلامي يعني چه) نه از کشورهايي بودند که به عنوان کشور اسلامي با هر ملاکي ياد شوند و نه گمان مي کنم شهادتينشان را ارسال کرده باشند.
مگر دوسالانه گرافيک تهران (که اتفاقا همزمان با هم برگزار مي شوند) چه کم و کسري داشت که اين آش شلم شوربا را بارگذاشتيم؟
آيا روياهاي انترناسيوناليسم ديني و اتحاد جهان اسلام و اين حرف هاي قشنگ قشنگ رسوب کرده از دهه شصت مبناي اين دوسالانه بوده يا چيزهاي ديگري درميان بوده که ما بي خبريم؟
آخر توي اين مملکت آنقدر همه چيز سياسي است که آدم بايد احتمال سياسي کاري و منافع احتمالي دار ودسته هاي سياسي را توي هر اتفاق که مي افتد درنظربگيرد.
مخصوصا که رئيس فرهنگستان هنر و باني دوسالانه جهان اسلام ميرحسين موسوي باشد و دوسالانه پوستر تهران را وزارت ارشاد برگزارکند و استارت دوسالانه جهان اسلام را، سال84 يعني اولين سال رياست جمهوري احمدي نژاد زده باشند!
-------------------------
در ضمن يک جلد کتاب هم از من (ازنوغزل) روي ديوار اين نمايشگاه است.

نوستالوژیا

2009-11-12T09:19:00.002+03:30

قیمت ها بالا می روند
سیاستمداران دروغ می گویند
و ما پیر میشویم

آن وقت به یاد می آوریم جوان که بودیم
قیمت ها مناسب بود
سیاستمداران شریف بودند
و بچه ها به بزرگترهایشان احترام می گذاشتند

چرا قيصر شاعر ماندگاري است؟

2009-11-05T11:01:00.004+03:30

سال 83 بود به گمان، شايد هم 84 که محمد مالي مي خواست براي قيصر امين پور (الان همه باهاش پسرخاله شده اند و مي گويند قيصر) ويژه نامه برود در هفته نامه بهارسبز. از من هم خواست چيزي بنويسم. من هم بعد از دوهفته پشت گوش انداختن در ساعات آخر اين يادداشت را نوشتم و در همان ويژه نامه درآمد. آن موقع شاعر هنوز زنده بود و اخبار ناگواروضعيت وخيم جسماني اش بعد از آن تصادفو عمل هاي جراحي پي در پي اش خوراک خبرگزاري ها.
امروز که از سر خودشيفتگي اسم خودم را سرچ کردم به همين يادداشت برخوردم. کجا؟ توي روزنامه قدس. آرشيو سال 85. حالا چطور سر از اينجا درآورده الله اعلم. شايد هم خودم داده ام و يادم نيست. به هرحال مرا برد توي خاطرات خوب 4-5سال پيش وديدم زياد هم پرت و پلا ننوشته ام. اين شد که ديدم بد نيست اينجا بازنشرش کنم. به ياد قيصر امين پور و بهارسبز و محمد مالي و سالهاي سپري شده...
لينک يادداشت در روزنامه قدس
-----------------------------------------------------
بگذاريد اين طور شروع كنم كه چرا قيصر امين پور و شعرش -حتي به گواهي مخالفانش - بخشي از شعر معاصر فارسي شده در حالي كه خيلي ها كه زودتر از او شروع كرده و پر سر و صداتر بودند، از اين عرصه حذف شدند؟
چرا قيصر ماند و آنها كه در سالهاي شلوغ و شعارزده بعد از بهمن 57 آمده بودند كه در غياب صداهاي مستقل و جريان آوانگارد نو و حجم و ناب منفعل مانده در برابر شتاب حوادث، به پدر خواندگي شعر بي متولي فارسي درآیند لاي گزيده ها و گلچين ها و جنگهاي سفارشي بايگاني شدند؟
يا خيلي هاي ديگر به ترانه و تصنيف پناه آوردند، يا تظاهر به جنون شعر را رها كردند و مرد زن و زندگي شدند، يا از دم و دستگاههاي فرهنگي و شبه فرهنگي دولتي، آويزان؟
و چرا قيصر با وجود همه پرهيزهايش از حاشيه ها و مصاحبه ها، و در ميان ازدحام شاعر بازيهاي زباني و آوانگاردنمايي هاي تصنعي و افراطي آنها كه زير بال و پر خودش قد كشيده بودند، ماند و هنوز كارهايش تجديد چاپ مي شود و خوانده مي شود و مخاطبهاي تازه مي جويد؟ شايد اولين جواب به اين پرسش صداقت و روراستي منحصر به فرد او در درجه اول با خودش و در مراتب بعد با مخاطبانش باشد.
شعرهاي قيصر حتي از آن زمان كه درگير بودن با تعهدهاي ايدئولوژيك و سياسي به موضعگيريهاي صريح و مستقيم مي كشاندش، بي نهايت صادقانه اند (عمدتاً در دو دفتر اولش «در كوچه آفتاب» و «تنفس صبح») و هم آن گاه كه در ادامه سلوك شاعرانه خود انتظارهاي سياسي را از شعر فرو مي نهد و با تعميق نگاهش به هستي، به روايتگري شاعرانه از فرديت شهري خود مي پردازد (در «آينه هاي ناگهان» و مخصوصاً در «گلها همه آفتابگردانند. »)
ما دشمن آه و اوخ و افسوسيم/ با شوق لبان مرگ را مي بوسيم/ دريا دريا اگر زما برگيرند/ كم مي نشويم زانكه اقيانوسيم – (در كوچه آفتاب)
خسته ام از آرزوها، آرزوهاي شعاري/ شوق پرواز مجازي، بالهاي استعاري
لحظه هاي كاغذي را روز و شب تكرار كردن/ خاطرات بايگاني، زندگيهاي اداري
آفتاب زرد و غمگين، پله هاي رو به پايين/ سقفهاي سرد و سنگين، آسمانهاي اجاري –(گلها همه آفتابگردانند)
***
هنوز كه هنوز است، در ميان اين همه شعر دفاع مقدسي كه بعضاً در سايه سكه بارانها و قراردادها و كنگره هاي سالانه سر هم بندي مي شود، «شعري براي جنگ» قيصر صادقانه ترين و بي تكلف ترين اثري است كه در اين ژانر اتفاق افتاده است.
گفتم/ در شهر ما/ ديوارها دوباره پر از عكس لاله است/ اينجا/ وضعيت خطر گذرا نيست/ آژير قرمز است كه مي نالد/ تنها ميان ساكت شبها/ بر خواب ناتمام جسدها – (شعري براي جنگ)
***
عظمت كار قيصر زماني آشكار تر مي شود كه ببينيم بسياري از آنها كه آن سالها شعر جنگ گفته اند، شعرشان به تعبير مرحوم سيد حسن حسيني، شبيه بيانيه هاي ستاد مشترك ارتش از آب درآمده و تنها قيصر است كه در عين حفظ بيان حماسي و پرهيز از تم هاي يأس آلود و ضد جنگ مورد علاقه شبه روشنفكران مقلد، به وجوه انساني جنگ مي پردازد:
شب موقع بدي است/ هر شب تمام ما/ با چشمهاي زل زده مي بينيم/ كابوس آشناي شب كودكان شهر/ هر شب لباس واقعه مي پوشد/ اينجا/ هر شام خامشانه به خود گفتيم/ شايد/ اين شام، شام آخر ما باشد/ امشب/ در خانه هاي خاكي خواب آلود/ جيغ كدام مادر بيدار است/ كه در گلو نيامده مي خشكد – (شعري براي جنگ)
***
حقيقت اين است كه شعر قيصر، به اتكاي زيست شاعرانه اي كه داشته و دارد، شعر اصيل و ماندگاري است و به زعم من، ماندگاري يك شعر، نه به ادا درآوردن با زبان است. نه به شاهد آوردن از يونگ و دريدا و نيچه در پانوشت، نه به حواشي سياسي و غير سياسي شاعر، و نه به ادعاها وحرفهاي گنده گنده مانيفستي. شعر اصيل و ماندگار، ماحصل زيست شاعرانه است و زيست شاعرانه يعني آنكه شاعر در همه لحظات زندگي اش شاعر باشد، نه آنكه صبح تا شب صد جور دروغ بگويد وهزار جور دوز و كلك سر هم كند و پشت هم اندازي و تظاهر، ملكه باطني اش شده باشد و آن زمان كه از كسب و كار و خدعه و فريب فارغ شد، در خلسه شاعرانه اش فرو برود و شعر ماندگار مرتكب شود!
سهراب سپهري، زيست شاعرانه داشت وامروز مي بينيم حتي زنان خانه دار شعرهايي از سهراب را از بر دارند. بگذار فوق مدرنيستها، درغلتيدن به ورطه عوامانگي بنامندش. ولي اين هم اتفاقاً از مشخصه هاي شعر اصيل و ماندگار است كه مخاطبهاي مختلف را به خود بخواند و هر كدام را با لايه اي از لايه هاي چندگانه خود درگير كند.
اين را بهتر است بگذاريم نسلهاي بعد از ما، فارغ از حجاب معاصرت و در وراي جوزدگي هاي نسل ما قضاوت كنند. زماني كه ديگر كسي با انگيزه هاي سياسي و ايدئولوژيك از كسي دفاع نكند و يا به كسي حمله!
آن وقت است كه شعر اصيل و ماندگار شاعراني كه سلوك شاعرانه داشته اند، بيرون خواهد افتاد و خوانشهاي تازه به دست خواهد داد. دلم مي خواست مطلب شسته رفته و مرتبي درخور جان نجيب شعر زمانه ام، قيصر مي نوشتم.
ولي اين شد كه مي بينيد. مثل آن نوشته هاي خام دستانه كه آن سالها خطاب به جناب آقاي «امين پور» مي نوشتم و به سروش نوجوان پست مي كردم.
***
حرفهاي ما هنوز ناتمام/ تا نگاه مي كني/ وقت رفتن است/ باز هم همان حكايت هميشگي/ پيش از آن كه با خبر شوي/ لحظه عزيمت تو ناگزير مي شود/ آي/ اي دريغ و حسرت هميشگي/ ناگهان چه زود دير مي شود.

فقط tahoma

2009-11-03T11:36:00.005+03:30

بلاگ اسپات در کنار همه خوبي هايي که دارد مشکل فومنت درست و حسابي فارسي اش هنوز حل نشده.
واقعيت اين است که هنوز بهترين فونت براي خواندن خط قناس فارسي (درواقع عربي) بر روي وب، فونت tahoma است و متاسفانه بلاگ اسپات توي فونت هايش ندارد.
اين فونت آريال باعث مي شود خواندن نوشته ها توي وب واقعا با اعمال شاقه همراه باشد.
يک روشي براي حل مشکلم به ذهنم رسيده که بايد امتحانش کنم ببينم جواب مي دهد يانه.
بايد کدهاي html قالب بندي وبلاگ را توي فرانت پيج ببرم. آنجا فونت Tahoma را انتخاب کنم. دوباره کدها را کپي و توي تنظيمات html وبلاگ پيست کنم. منطقي اش اين است که جواب بدهد.
درباره خط زشت و قناس فارسي (عربي) که فقط به درد خطاطي و هنرنمايي با کش و قوس دادن انحناها و اين جور بازي ها مي خورد حرف زياد است.

مترو ايراني

2009-11-02T08:54:00.003+03:30

قريب دو ماه است که مترو نظم سابق را ندارد. توقف قطارها در بعضي ايستگاه ها بسيار طولاني تر از زمان معمول است. در بعضي ايستگاه ها اصلا توقف نمي کنند، گاهي با اعلام قبلي و گاهي هم بدون اعلام قبلي. فاصله بين رسيدن قطارها تا حد خسته کننده اي زياد شده و از 5دقيقه تاپيش از اين به 20دقيقه رسيدهاست. تاخيرهاي بالاي 15دقيقه کاملا جاافتاده. توقف در تونل بين دو ايستگاه که قبلا به ندرت پيش مي آمد يک رويه جاري شده، قطار پنج دقيقه است که در ايستگاه ايستاده و راهبر قطار از بلندگو اعلام مي کند که به علت ترافيک!در مسير و خالي نشدن ايستگاه بعد ده دقيقه ديگر هم توقف خواهيم داشت(نمي دانم چرا قبلا از اين مشکلات پيش نمي آمد) وروز به روز هم دارد بدتر مي شود.
در ميان انبوه بي اعتنايي هاي ما ايرانيان به مسئله زمان از جلسه ها و کنفرانس ها و نمازجماعت هاي با بيش از نيم ساعت تاخيرگرفته تا خيلي چيزهاي ديگرمان که همه به هم مي آيند تا پيش از اين مترو يک وصله ناجور بود. طبق ساعت و دقيقه اي که در جدول زمان بندي روي ديوار اعلام شده بود قطار مي رسيد، سر دقيقه و ثانيه راه مي افتاد و دقيقا سر دقيقه اي که پيش بيني مي شد به مقصد مي رسيد. مترو يک تکه ناهمرنگ از دنيايي ديگر بود که نظم! جاري دنياي ما را به هم مي زد. بحمدالله اين مشکل هم برطرف شد. اين وصله ناهمرنگ هم همرنگ شد تا جلو بدعادت شدن رعيت پرتوقع بلده تهران گرفته شود.
بعضي شايعات مي گويند تعمدي درکار است و بي نظمي ها را کرم ريزي ناشي از نارضايتي راهبران قطارها مي دانند. حتما به خاطر حقوق به تاخير افتاده (اگر صحت داشته باشد) و يعني نوع جديد و خلاقانه اي از اعتصاب. و هدف: درآوردن صداي مردم که البته به مدد الطاف خفيه الهي وانفاس قدسيه امام زمان (آخر اينجا مملکت امام زمان است. خودش همه کارها را درست مي کند) در اين کارشان ناکام مانده اند. رعيت خواب آلود و خسته اين مملکت حال سروصداکردن و اعتراض و اين جور جلف بازي ها را ندارند.
بعضي شنيده ها و خوانده هاي هاي کمي رسمي تر هم به ندادن سهم مترو از بودجه دولت ربطش مي دهند و نقص فني قطارها و نداشتن قطعات يدکي وکمبود اعتبار براي خريد واگن و واگن هايي که در گمرک بندرعباس منتظر ترخيصند و نامه گله گزاري قاليباف به رهبر واز اين جور آه و ناله ها. گرچه به گفته مسوولان مترو پيش از اين هم اعتبارات خوب تامين نمي شد ولي از بلبشوي فعلي خبري نبود.
ولي اينها خيلي مهم نيست. مهم اين است که حالا همه چيزمان به همه چيزمان مي آيد. و اينکه بالاخره به دست متخصصان توانمند داخلي توانسته ايم از عهده بومي سازي اين يکي فن آوري هم بربياييم.

و اما نومارکسیسم

2009-10-31T15:30:00.002+03:30

پيرمرد چند ماه پيش از مرگش (در زمستان1367ش. 1989م.) در نامه اش نوشته بود که از اين پس کمونيسم را بايد در موزه هاي تاريخ سياسي جهان جستجو کرد و سه سال بعدش (درآذر1370ش. 1990م.) فروپاشي و زوال اتحاد جماهير شوروي، قطب دنياي کمونيسم يک سال پيش از آنکه به هفتادسالگي برسد رسما در تاريخ ثبت شد. قبل ترش ديوار برلين برچيده شده بود و به نام اتحاد دو آلمان، آلمان شرقي در آلمان غربي هضم شده بود. کشورهاي سوسيال دموکرات اروپاي شرقي يکي پس از ديگري از پيروي از ايده هاي آن آلماني ريشو دست برداشتند. جمهوري هاي شوروي سابق يکي يکي اعلام استقلال کردند. جنگ سرد رسما از سوي فدراسيون روسيه خاتمه يافت و...
و ما پيرمرد را تقريبا يک پيامبر مي دانستيم.
انديشه چپ مورد ترديد قرارگرفت وچپ بودن از مدافتاد. کمونيست هاي سيبيلو و عينکي جزئي از نوستالوژي پدرانمان شدند. و ديگر کسي نمي توانست از اقتصاد دولتي دفاع کند. چيزي که در عمل نتواند کارايي و حقانيتش را ثابت کند هرچند کيلو کتاب هم که پشتوانه تئوريک داشته باشد يعني کشک. حالاديگر نه تنها ممکن بودن تحقق وعده ها بلکه حتي مطلوب بودن يوتوپياي چپ هم زيرسوال رفته بود.
و پيش به سوي دنياي آزاد. دنياي تک قطبي.دنياي رفاه و رقابت و بنز و کوکا و مک دونالد.
چپ هاي مذهبي درون حاکميت هم دست از چسباندن ماترياليسم تاريخي به آموزه هاي مذهبي برداشتند و ديگر به ندرت از کلمه هاي مستضعف و سرمايه دار زالوصفت و اقتصاد توحيدي حرف مي زدند. حرف زمانه، کوچک سازي دولت بود و خصوصي سازي و حذف يارانه و توسعه. ايمان به چپ از دست رفته بود.
اما اين همه ماجرا نبود. بودند آدمهايي که کار مارکسيسم را تمام شده نمي دانستند. به اعتقاد آنها اين مارکسيسم–لنينيسم خدابيامرز بود که در عمل آزموده شده و شکست خورده بود به عنوان يک خوانش از خوانش هاي گونه گون از مارکسيسم. و به اعتقاد بعضي از آنها خوانشي انحرافي و دور از آنچه مارکس گفته بود.
بدفهمي حرفهاي مارکس را هم به گردن رفيق گرمابه و گلستانش انگلس انداختند و حالا بايد چه کارکرد؟ بايد مارکس را درست فهميد. بايد مارکسيسم کلاسيک را بازبيني کرد. بايد به ريشه هاي هگلي تفکر مارکس بازگشت. چپ هاي اصلاح طلب به تامل در ميراث چپ هاي انقلابي سرفروبردند و آنچه که شانس تبديل شدن به آلترناتيو مارکسيسم را يافت نظرات انتقادي مکتب فرانکفورت بود که حالا به نومارکسيسم از آن تعبيرمي شد.
مکتبي که شکل گيري بنيان هاي نظري اش به سالهاي بين دوجنگ جهاني در موسسه مطالعات اجتماعي دانشگاه فرانکفورت برمي گردد (1923م.) و البته مارکسيست هاي کلاسيک آنرا مکتبي موازي با مارکسيسم و برساخته موذيانه بورژوازي و سرمايه داري براي جلوگيري از نفوذ بيشتر مارکسيسم در کشورهاي سوسيال دموکرات مي دانند.
در ميان حرف و سخن هاي نومارکسيستها ديگر به ندرت مي توان کلمه هاي پرولتاريا و جامعه بي طبقه و خلق قهرمان و کارگران جهان متحدشويد و اين طور چيزهارا شنيد يا خواند.
نومارکسيستها ظاهرا به جاي آنکه شتابان دنبال تغيير جهان باشند بيشتر در پي فهم جهانند. نومارکسيستها بيشتر اهل خواندن نوشتن و تامل هاي فيلسوفانه اند نه همچون اخلافشان به دنبال انقلاب هاي قهرمانانه و مبارزات رهايي بخش آرمانشهرگرايانه. اگر مارکسيست هاي کلاسيک ازبين ايده هاي اصلي مارکس از همه بيشتر تکامل اجتماعي را تکرار مي کردند ، اينها ازخودبيگانگي و شي ء شدگي برايشان جذاب تر است. و براي حکومت ها هم بي خطرتر و قابل تحمل تر.
نومارکسيسم در دانشگاههاي ايران و در ميان شاخه هاي آرمانگرا ورومانتيک جنبش دانشجويي به تدريج اما نه زياد هم به کندي دارد رونق مي گيرد. سايت ها و وبلاگ ها و نشريات دانشجويي اين را مي گويند با مقالات ترجمه اي پرشمارشان از والتربنيامين و تئودورآدورنو و گرامشي و اسلاوي ژيژک. و نه فقط جنبش دانشجويي که جنبش زنان و جنبش کارگري ايران - اگرچه بسيارکمرنگ- هم متاثر از ايده هاي نومارکسيستي است.
اما آيا نومارکسيستها علي رغم تاملات فلسفي و تلاش هاي تئوريک سنگين و ارجمندشان حرف و سخن تازه اي در کشاکش جهاني سازي نوليبرالي دارند؟
من يکي گمان نمي کنم نقشي فراتر از يک گفتمان منتقد در حاشيه براي پالايش و ترميم آنچه که در متن نظم نوين جهاني مي گذرد بتوان برايشان تصورکرد. و گويا خودشان هم در جستجوي چيزي فراتر از اين نيستند.

شروع دوباره

2009-10-21T10:12:00.004+03:30

بسم الله الاول
وحالا باز دوباره وبلاگ. بعد از 8 سال .
وبلاگ کرگدنها.من و کرامت محمدي. هفتمين يا هشتمين وبلاگ فارسي.
يادش به خير. سال 80. حسين درخشان بود و رضا قاسمي و حسين نوش آذر شايان مشاطيان و ندا حريري و يک خورشيد خانم هم بود. اينها همه وبلاگ هاي فارسي زبان روي وب بود آن زمان.
حسين درخشان اولينشان بود و هم اوآشنايمان کرد با اين رسانه جديد. و از او يادگرفتيم که چطور وبلاگ بسازيم و بنويسيم. اسمش را گذاشته بوديم پدر وبلاگ نويسي فارسي. باباهودر. بعدها به کانادا رفت و من همچنان وبلاگش را مي خواندم. به شدت سياسي شده بودو اپوزيسيون. بعدترها يکهو نمي دانم چطور طرفدار دو آتشه جمهوري اسلامي و احمدي نژاد شد.پارسال به ايران برگشت. بعد از چندروز دستگيرشد و به گمانم تا همين حالا هم درزندان باشد. وبلاگش فعلا در کماست.
رضا قاسمي نويسنده شهيري بود براي خودش در فرانسه و ما تا قبل از ماجراي وبلاگ بازي نمي شناختيمش. بعدتر ها همنوازي شبانه ارکستر چوب ها را نوشت. در ايران منتشر شد. جايزه گرفت و مشهورتر شد.
حسين نوش آذر همچنان مي نويسد.
شايان مشاطيان هم. آن روزها در کانادا بود و اسم وبلاگش روزنگار تورنتو. الان مثل اينکه به آمريکا رفته.
کرامت محمدي که با هم وبلاگ مشترکمان را مي نوشتيم الان در نروژ است و بنده حقير سراپا تقصير در خاک پاک تهران.
آن روزها براي معرفي وبلاگمان بايد قبلش کلي توضيح مي داديم که وبلاگ چي هست و فايده اش چيست و فرقش با وبسايت چي و ...
الان تعدادوبلاگ هاي فارسي نمي دانم به چند ده هزار يا شايد به ميليون رسيده باشدو در هر مسابقه اي بخش وبلاگ نويسي گنجانده اند و تقريبا هر ايراني که کامپيوتر داشته باشد يک وبلاگ و بعضي ها چندتايش را دارند.
و حالا باز دوباره وبلاگ. و باز بلاگ اسپت. به ياد قديمها.
فعلا براي شروع کافي است. تا بعد.

آزمايش مي شود

2009-08-11T08:27:00.003+04:30

نقد خويش اول آزمايش کن
بعد از آن خلق را نمايش کن